مدیرعامل شرکت شهرک‌های صنعتی استان اصفهان گفت: ۱۰ شهرک صنعتی خصوصی با جذب سرمایه گذار و واگذاری زمین به آن‌ها تا دهه مبارک فجر سال جاری در اصفهان ایجاد می‌شود.

به گزارش ایرنا، در دل یکی از کهن‌ترین و ارزشمندترین بافت‌های تاریخی اصفهان و در محله ای که به ابواسحاقیه معروف است، خانه‌های جانب شمال غربی مسجد جامع عتیق در حالی در مسیر نابودی قرار گرفته‌اند که همچنان در فهرست انتظار ثبت ملی باقی مانده‌اند.

این خانه‌ها که نشانه‌هایی از شکوه معماری ایرانی در دوره‌های مختلف تاریخی را در دل خود دارند، طی سال‌های اخیر به دلیل بی‌توجهی نهادهای متولی، مورد فراموشی، تخریب تدریجی و رهاشدگی قرار گرفته و یکی یکی در حال فروریزی و اضمحلال است.

با وجود اقدامات ارزشمند گروه‌های داوطلب برای مستندسازی و پیگیری ثبت ملی، روند احیای این خانه‌ها به دلایل گوناگون از جمله نبود بودجه و اراده موثر، متوقف مانده است.

در حالی‌ که طرح ایجاد دانشگاه علوم و حدیث که نهادی غیرانتفاعی است، در حریم درجه یک مسجد جامع موجب رهاشدگی خانه‌های ارزشمند در این بافت تاریخی شده است، به زعم کنشگران میراث فرهنگی اصفهان، چشم‌انداز روشنی برای نجات این محدوده وجود ندارد و بیم آن می‌رود که بی‌تفاوتی امروز، به اتفاقی جبران‌ناپذیر برای این بخش مهم از بافت تاریخی اصفهان بینجامد.

ماجرای ساخت دانشگاه در مجاورت مسجد جامع اصفهان، به سال‌های پایانی دهه ۱۳۸۰ و آغاز دهه ۱۳۹۰ بازمی‌گردد، در آن زمان، اداره کل میراث فرهنگی اصفهان با ساخت این مجموعه آموزشی مشروط به حفظ و مرمت خانه‌های تاریخی موجود در محدوده شمال غربی مسجد جامع موافقت کرد.

این خانه‌ها که متعلق به بافت تاریخی محله ابواسحاقیه بوده و قدمتشان به دوره‌های صفویه، قاجار و پهلوی می‌رسد، از ارزش معماری و تاریخی بالایی برخوردارند.

آنطور که پیدا است، تاکنون اقدامات به جا و درخوری برای حفاظت، مرمت یا نگهداری این خانه‌ها انجام نشده و جز در مواردی معدود از زمان تملک، این اماکن در وضعیت رهاشده باقی مانده‌اند و روند تدریجی تخریب آن‌ها ادامه دارد.

تا اینکه در سال ۱۴۰۰، گروهی از دانشجویان مرمت شهری در قالب یک سازمان مردم‌نهاد به نام «همبود»، با مشاهده شرایط بحرانی این بناها، اقدام به شناسایی، مستندنگاری و تهیه پرونده‌های ثبت اضطراری برای تعدادی از آن‌ها کردند.

هدف این اقدام، فراهم سازی مقدمات ثبت ملی و در نتیجه تسهیل جذب بودجه و جلب مشارکت برای نجات این آثار ارزشمند بود.

با وجود تهیه این پرونده‌ها، فرایند ثبت به دلایل نامشخص متوقف شد. اداره کل میراث فرهنگی در ادامه، خود اقدام به انتخاب پیمانکار برای تکمیل مستندنگاری و آماده‌سازی پرونده‌ها کرد، اما با گذشت چند سال، هیچ‌یک از این خانه‌ها هنوز در فهرست آثار ملی ثبت نشده‌اند.

این در حالیست که ثبت ملی، گرچه به تنهایی ضامن حفظ بناها نیست، اما نقش مهمی در ایجاد چارچوب قانونی برای حفاظت، جذب اعتبار و مشارکت نهادهای مسوول ایفا می‌کند. اکنون، خانه‌های تاریخی این محدوده در شرایطی رها شده‌اند که گفته می‌شود پروژه دانشگاه نیز به دلیل نبود بودجه متوقف مانده است.

نتیجه آنکه بخشی از هویت تاریخی اصفهان در سکوت و بی‌توجهی در معرض نابودی قرار گرفته است؛ خانه‌هایی که هر روز بیشتر فرو می‌ریزند، بی‌آنکه اراده‌ای جدی برای نجات آن‌ها شکل گرفته باشد.

دبیر سازمان مردم‌نهاد «همبود» روز چهارشنبه با اشاره به وضعیت نامشخص این خانه‌ها به خبرنگار ایرنا گفت: در مجموع ۱۲ خانه تاریخی در این محدوده شناسایی شده که برای ۶ باب از آن‌ها پرونده ثبت ملی تهیه و به وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ارسال شده است.